کاردرمانی

کودک شما مانند هر کودک دارای اتیسم ممکن است دارای تعدادی رفتار تکراری و وسواسی باشد. رفتارهایی که همواره به شکل مشخص و همانند نوعی آداب و رسوم انجام میشود. این رفتارها گوناگون هستند و ممکن است شامل کارهایی مانند: چرخیدن دور خود، ردیف کردن اشیاء پشت سر هم، بالا و پایین پریدن و مشاهده ی یک فیلم به شکل تکراری باشد. برای بسیاری از کودکان این رفتارهای وسواس گونه چندان اهمیتی ندارند و در برابر آنها از خود حساسیت نشان نمیدهند. اما اگر این رفتارها به رفتارهای مخرب و آزاردهنده ای تبدیل شوند، برای جلوگیری از گسترش آنها توجه به نکته های زیر میتواند مفید باشد:

لازم است عادات مربوط به خوابیدن نیز مانند هر رفتار دیگر و مانند فعالیتی معمول به فرزندتان آموزش داده شود. این کار باعث میشود سایر افراد خانواده نیز زمان کافی و مناسبی برای استراحت و تمدد اعصاب داشته باشند. فعالیتهای معمول مربوط به خوابیدن باید به طور روزانه رعایت شود. این کار توسط هر فردی که مسئولیت بردن کودک به اتاق خواب و یا رختخواب را دارد باید به طور ثابت تکرار شود. فرزندتان باید یاد بگیرد تخت و یا رختخواب، محل خوابیدن است نه انجام بازی و یا کارهای دیگر. اتاق خواب یا محل خوابیدن بسیاری از کودکان دارای اتیسم مانند سایر کودکان، با دیگر اعضای خانواده مشترک است.

زمانی که فرزند شما قشقرق به پا میکند باید به دنبال کشف دلیل آن باشید. زمانی که علت آن را یافتید پیدا کردن راه مناسب برای برخورد با آن ساده تر است. هرچند پذیرش این امر دشوار است، اما باید بدانید که قشقرق به منظور خاصی و برای نیل به هدف مشخصی توسط فرزند شما انجام میشود.

فرزند شما در حال واکنش نشان دادن نسبت به چیزی است که دوست ندارد؛

و یا

فرزند شما نشان میدهد که خواسته و یا انتظار شما از وی را درک نکرده است؛

و یا

کمبود کنترل ارادی حرکات ، ضایعات حسی ، عدم تعادل عضلانی ناشی از اسپاستی سیتی و ضعف عضلات ، کانترکچرها و بی ثباتی های مفصلی از مشکلات اندام فوقانی در فلج مغزی است.

دای پلژی به درگیری حرکات درشت اندام تحتانی و حرکات ظریف اندام فوقانی گفته می شود. این نوع از

فلج مغزی

از کل کودکان فلج مغزی اسپاستیک را شامل می شود. این کودکان از نظر عملکرد ذهنی و ارتباطی سالم هستند . عملکرد دهانی- حرکتی و گوارشی آنان طبیعی است ولی اغلب از نقایص ادراک بینایی و استرابيسم ( لوچی چشم ) رنج می برند. این کودکان به دلیل مشکل در واکنش های تعادلی معمولا از سمت پشت می افتند.

اتتوز ، دیستونی و کره از اختلالات حرکتی مهم در کودکان دیسکاینتیک است. این کودکان در ابتدا تون عضلانی پایین تر از حد نرمال دارند و با افزایش سن تون عضلات بیشتر می شود. عضلات این کودکان در وضعیت سوپاین معمولا در حداقل فعالیت است و در زمان برانگیختگی سفت می شوند. این کودکان در انجام حرکات شدید دچار ناهماهنگی حرکتی شده و به همین علت است که مصرف انرژی در این کودکان بالا می باشد.

طبقه بندی

درگیری کودکان همی پلژیک در اندام های فوقانی و تحتانی یک سمت از بدن آنها بوده و معمولا شدت درگیری اندام فوقانی بیشتر از اندام تحتانی است.

۲۰ درصد از موارد فلج مغزی را همی پلژی اسپاستیک تشکیل می دهد. مشکلات همراه این کودکان معمولا کم است . ارتباط در بیشتر مواقع طبیعي است. انها ممکن است مشکلات رفتاری، یادگیری و تشنج داشته باشند.

باكلوفن از شایع ترین داروهای ضد اسپاستیک مورد استفاده در فلج مغزی می باشد. این دارو بخاطر جذب کم در چربی ها ، به سختی می تواند از سد خونی- مغزی عبور کند . به همین دلیل رسیدن به دوز درمانی مناسب در سیستم عصبی مرکزی با مشکل مواجه می شود. همین امر موجب کاهش اثر درمانی باکلوفن مصرفی می شود. جدیدترین روش که از دهه گذشته استفاده شده و رفته رفته در حال گسترش است ، یک پمپ قابل کاشت و سیستم کاتر است که نتیجه عملکرد آن راهیابی باکلوفن به مایع مغزی – نخاعی است. این روش دارای اثر سریع بوده و عوارض جانبی كمی دارد.

عامل های دارویی متعددی در کاهش اسپاستی سیتی موثر هستند. باکلوفن ، بنزودیازپین ( دیازپام ، کلونازپام ) ، دنترولین سدیم و تیزانيدین شایع ترين موارد کاربرد در کودکان هستند.

اندیکاسیون

از داروهای ضد اسپاستی سیتی سیستمیک در کودکان بدون تحرکی که تمام بدن آنها درگیر است و دچار اسپاستی سیتی عمومی اند ، استفاده ميشود. این دارو ها همچنین برای دوره کوتاهی پس از جراحی های ارتوپدیک مفید و موثرند.